Szabla była podstawową bronią białą polskiej kawalerii u schyłku średniowiecza, i stała się tak popularna, iż w końcu zaczęła być również bronią paradną i pokazową, służąc częściej jako element ubioru, niż jako faktyczna broń. Szczególnie rozpowszechniony stał się wariant szabli nazywany karabelą.

Ozdobna karabela z szesnastego wieku

szabla karabelaO pierwszych karabelach mówią dokumenty z piętnastego wieku, i to prawdopodobnie wtedy ten konkretny rodzaj szabli zaczął się rozpowszechniać. Od innych rodzajów szabli przede wszystkim odróżnia się silnie zakrzywioną głownią, doskonałym wyważeniem i możliwością wykonywania wyłącznie cięć, z racji dość nietypowej konstrukcji samej szabli. Szabla karabela stała się w niedługim czasie od jej wprowadzenia bronią typowo paradną, noszoną przez osoby zamożne jako symbol statusu. Wiele takich szabel posiadało bogate zdobienia na rękojeści czy jelcu, często wykonywane ze złota i szlachetnych kamieni. Nie miały natomiast osłon na dłonie, charakterystycznych dla szabel kawaleryjskich. Do dziś zachowało się dużo odmiennych egzemplarzy, mających imponujące wykończenie i zdobienia. Szable paradne najczęściej nie miały jednak tak dużej skuteczności w walce jak faktyczne szable bojowe, a ilość zdobień i misterne wykończenie oznaczały iż była to broń droga, na którą mogli pozwolić sobie wyłącznie najzamożniejsi.

W osiemnastym wieku stała się już wyłącznie bronią pokazową, do produkcji której używano kamieni szlachetnych, z których wykonywane były elementy rękojeści lub też całe chwyty i jelce. Z czasem zostały całkowicie zamienione na nowocześniejsze, użytkowe szable oficerskie, aczkolwiek w wielu muzeach można obejrzeć doskonale zachowane karabele ozdobne i paradne, nadal bardzo imponujące swoim okazałym wyglądem.